Σάββατο 15 Μαρτίου 2008

Ιατρικό φακελάκι.

Ένας φίλος φοβούμενος επιπλοκές κατά την διάρκεια της γέννας της συζύγου του, αποφασίζει να πάει σε νοσοκομειο της Β. Ελλάδας. Όλα παν καλά και γίνεται πατέρας ενός υγιέστατου αγοριού. Φυσικά από την χαρά του (χαζομπαμπάς) θέλει να κάνει ένα δωράκι στους γιατρούς. Πάει λοιπόν στον γιατρό που ξεγέννησε την γυναίκα του (ασχέτως με το ότι ο γιατρός αμείβεται από το νοσοκομείο, και απλά έκανε το καθήκον του) και του δίνει 300 ευρώ. Χαρές ο γιατρός, μα δεν ήταν ανάγκη, μα έκανα απλά την δουλειά μου, τσεπώνει τα 300. Πάει λοιπόν στην αναισθησιολόγο, και της δίνει για "ευχαριστώ" 150 ευρώ. Και εκεί εισπράττει το εξής καταπληκτικό: "Αν θέλεις να με ευχαριστήσεις, το ευχαριστώ μου είναι 300 ευρώ, όσο και του γιατρού. Μην νομίζεις ότι η δουλειά του αναισθησιολόγου είναι πιο εύκολη ή λιγότερο σημαντική από του γιατρού."
Άλλωστε ο Ιπποκράτης δεν κάνει διαχωρισμούς...

Δελτίο τύπου των :ΟΜΑΔΑ FREEBLOGGERS , ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ DIGITALRIGHTS.GR

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΩΝ
* ΟΜΑΔΑ FREEBLOGGERS
* ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ DIGITALRIGHTS.GR
Αθήνα, 1 Μαρτίου 2008
* Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθoύμε με ανησυχία τη διαρροή στον Τύπο, με αφορμή τη γνωστή υπόθεση του blog press-gr, σχεδίων της κυβέρνησης για τη νομοθετική ρύθμιση της έκφρασης στο διαδίκτυο. Οι προθέσεις αυτές, αν ισχύουν με τον τρόπο που δημοσιοποιήθηκαν (συμπυκνώνονται σε έναν πρωτόγνωρο για τα διεθνή δεδομένα περιορισμό της ανώνυμης/ψευδώνυμης έκφρασης μέσω ιστολογίων), πλήττουν θεμελιακά δικαιώματα κάθε πολίτη, δυνητικού χρήστη του διαδικτύου, παγιωμένα στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα της Ελλάδας αλλά και από το διεθνές δίκαιο. Οι διαρροές αυτές δεν έχουν μέχρι στιγμής επισήμως επιβαιωθεί, πλην όμως η μη κατηγορηματική διάψευσή τους από την Κυβέρνηση δεν επιτρέπει εφησυχασμό.
* Ως Έλληνες πολίτες και bloggers, με διαρκή αγωνία για την ελευθερία της έκφρασης και του Τύπου, στον τόπο μας αλλά και σε όλον τον κόσμο, δηλώνουμε ότι δεν θα ανεχθούμε κανενός είδους ρύθμιση που θα φέρει την Ελλάδα κοντά σε διεθνώς δακτυλοδεικτούμενα μελανά παραδείγματα χωρών που καταπατούν τα ψηφιακά δικαιώματα των πολιτών τους, όπως η Κίνα, η Βιρμανία και η Αίγυπτος. Εξάλλου, υπενθυμίζουμε, εξακολουθεί να εκκρεμεί δικαστικά η υπόθεση blogme.gr, η οποία, ως απόπειρα ποινικοποίησης του απλού υπερ-συνδέσμου (link), μας εκθέτει στην παγκόσμια διαδικτυακή κοινότητα.
* Διανύοντας μια εποχή κατά την οποία η ιδιωτικότητα συρρικνώνεται διαρκώς και τα κάθε λογής απόρρητα υποχωρούν σε βάρος των πολιτών, χάριν κρατικών και όχι μόνο σκοπιμοτήτων, και κατά την οποία το άτομο, ως μονάδα, συνθλίβεται από οικονομικά και επικοινωνιακά μεγαθήρια, διατηρούμε την πεποίθηση ότι η διαδικτυακή ανωνυμία ή ψευδωνυμία είναι στοιχειωδώς απαραίτητη εγγύηση για την εξασφάλιση τής ελεύθερης ατομικής έκφρασης, της πληροφοριακής αυτοδιάθεσης και του υγιούς δημόσιου διαλόγου.
* Το ισχύον νομικό πλαίσιο επιτρέπει, υπό δικαστικές εγγυήσεις, την ταυτοποίηση ψευδώνυμων ή ανώνυμων χρηστών του διαδικτύου στις περιπτώσεις που τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα στην ελεύθερη έκφραση και στην ιδιωτικότητα, σταθμιζόμενα με την ανάγκη προστασίας άλλων σοβαρών έννομων αγαθών, κρίνεται ότι πρέπει να υποχωρήσουν. Το καθεστώς αυτό, σε συνδυασμό με την αυτορρύθμιση των ψηφιακών κοινοτήτων, θεωρούμε ότι είναι επαρκές για την προστασία από έκνομες αντικοινωνικές συμπεριφορές που εκδηλώνονται μέσω του διαδικτύου.
* Επισημαίνουμε ότι η νομοθέτηση εν θερμώ και καθ’ υπερβολή εκθέτει τη νομοθετική διαδικασία για έλλειψη νηφαλιότητας, απροσωποληψίας και ρυθμιστικής συνοχής.
* Υπενθυμίζουμε ότι η κοινωνία των blogs δεν συνιστά κλειστή κάστα για λίγους, με συγκεκριμένα συμφέροντα, αλλά αποτελεί καθρέφτη όλης της κοινωνίας, ανοιχτό πεδίο έκφρασης για οποιονδήποτε πολίτη.
Συνεπώς,
* Καλούμε την κυβέρνηση να δηλώσει σαφώς τις προθέσεις της και να διαψεύσει απερίφραστα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες σχετικά με πρόσθετη νομοθετική ρύθμιση της ελεύθερης έκφρασης στο διαδίκτυο.
* Καλούμε το σύνολο των πολιτικών και κοινωνικών φορέων να λάβουν θέση απέναντι στα σχέδια αυτά και να διατρανώσουν την αντίθεσή τους προς οποιαδήποτε νομοθετική πρωτοβουλία στο μέλλον η οποία θα έχει παρόμοια παράλογα χαρακτηριστικά.
* Επιφυλασσόμαστε για στενή παρακολούθηση του ζητήματος και για ανάπτυξη κάθε μορφής οργανωμένης δράσης (επικοινωνιακής, νομικής, θεσμικής).

Παρασκευή 14 Μαρτίου 2008

Να ποια απεργία ΠΡΕΠΕΙ να καταδικάσουμε.

 Διαβάζω σήμερα οτι σε κινητοποιήσεις προχωρούν αγρότες του κάμπου της δυτικής Θεσσαλονίκης διαμαρτυρόμενοι για τις πολύ υψηλές τιμές στο πετρέλαιο και στα γεωργικά εφόδια. Οι αγρότες κατέβασαν τα τρακτέρ τους στα διόδια των Μαλγάρων, χωρίς όμως να αποκλείσουν την εθνική οδό Θεσσαλονίκης – Αθηνών.Σε σύσκεψη αγροτοσυνδικαλιστών και παραγωγών αποφασίστηκε να παρατάξουν τα τρακτέρ τους στην άκρη του οδοστρώματος σε πρώτη φάση και τις επόμενες ημέρες να επανεξετάσουν την κατάσταση για να προχωρήσουν ή όχι στον αποκλεισμό του δρόμου.
Αν προχωρήσουν στον αποκλεισμό του δρόμου ΕΙΝΑΙ μια κινητοποίηση που ΠΡΕΠΕΙ να καταδικαστεί.
Ο βασικότερος λόγος που είμαι αντίθετος με αυτήν την κινητοποίηση, είναι η χρονική στιγμή που γίνεται όπως και ΟΛΕΣ οι κινητοποιήσεις των αγροτών. ΧΕΙΜΩΝΑ. Δηλαδή τον καιρό που δεν έχουν δουλειά, και οι περισσότεροι είναι στον καφενέ, τότε θυμούνται τα (δίκαια κατά τα άλλα) αιτήματα τους και αποφασίζουν να αποκλείσουν τους δρόμους και να ταλαιπωρήσουν τους φορτηγατζήδες, ταξιτζήδες , ταξιδιώτες και όλους όσους με τον ιδρώτα τους στον δρόμο παλεύουν για το μεροκάματο.
Οι απεργοί της ΔΕΗ, των Τραπεζών, των ΟΤΑ χάνουν τα μεροκάματα τους για να υποστηρίξουν τα αιτήματα τους. Όταν λοιπόν οι αγρότες (αυτοί που κάνουν και μήνυση στην ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ για τις ζημιές που υπέστησαν από τις διακοπές) αρχίσουν να κάνουν κινητοποιήσεις τον καιρό του ποτίσματος, του θερίσματος, την εποχή δηλαδή που τρέχουν και δεν φτάνουν, τότε θα με βρουν μαζί τους.
Αλλά από τζάμπα μάγκες έχει χορτάσει αυτός ο τόπος...

Πουλήθηκε το "ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ"

Να λοιπόν που το "ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ" πουλήθηκε σύμφωνα με ανάρτηση του press.gr . Σύμφωνα λοιπόν πάντα με το press.gr ο κ Μπόμπολας απέκτησε το 70% της εφημερίδας , το οποίο αναλύεται σε 40% του κ Μάκη Τριανταφυλλόπουλου, 20% του κ. Θέμου Αναστασιάδη, και 10% του κ. Καραμήτρου.
Φυσικά μένει να δούμε αν ο κ Τριανταφυλλόπουλος θα μείνει πιστός στην δημόσια δέσμευση του ότι δεν θα πάρει ούτε ένα ευρώ από την εφημερίδα. Διότι όταν μια εφημερίδα σαν το "Πρώτο Θέμα" εκτιμάται στα 30 εκατομμύρια ευρώ, το 40% είναι 12 εκατομμύρια ευρώ. Αν λοιπόν ο κ Τριανταφυλλοπουλος πράγματι δεν πάρει ούτε ένα ευρώ (άντε και με μερικές χιλιάδες ευρώ συμβιβαζόμαστε) τότε ναι, είναι άξιος και θα πρέπει όλοι να τον θεωρούμε τον ΜΟΝΟ πραγματικό Έλληνα δημοσιογράφο. Αν όμως τα πάρει, τότε ας μην απορεί που βρήκε ο κ Αναστασιάδης τα 5 ψωρο-εκατομμύρια.
Φυσικά προκύπτει ένα μικρό θεματάκι όσον αφορά την επιλογή της πώλησης στον κ Μπόμπολα. Κι αυτό γιατί ο ΙΔΙΟΣ ο κ Τριανταφυλλόπουλος τον αποκαλούσε "διαπλεκομενο" με μένος και οργή. Μπροστά όμως στα πανέμορφα ευρουδάκια, όλα αλλάζουν. Και μην βγει κανείς να κατηγορήσει τρεις ανθρώπους που έστησαν μια εφημερίδα, την έκαναν πρώτη σε κυκλοφορία, και την πουλάν σε εναν μεγάλο-εκδότη. Είναι μια καθαρή, επιχειρηματική κίνηση, που θα την έκανε ο καθένας μας. Αλλά τουλάχιστον ας το παραδεχθούν και ας αφήσουν τους ηρωισμούς.

Πέμπτη 13 Μαρτίου 2008

Αχ αυτή η στραβή Ελλάδα

Διαβάζω στα διάφορα blog αλλά ακούω και τις κουβέντες του καφενείου, διάφορα ρεπορτάζ και γκάλοπ για την αγανάκτηση του κόσμου σε σχέση με την πολιτική, για το ότι όλοι είναι ίδιοι, ότι οι δημοσιογράφοι όλοι τα παίρνουν, και και και....
Κατ αρχάς βρίσκω ρατσιστικό, το να θεωρείσαι λαμόγιο επειδή είσαι δημοσιογράφος. Να θεωρείσαι κλέφτης επειδή είσαι πολιτικός. Να θεωρείσαι πουλημένος επειδή είσαι διαιτητής ποδοσφαίρου. Να θεωρείσαι κρατικοδίαιτος και τεμπέλης επειδή είσαι δημόσιος υπάλληλος. Να θεωρείσαι φοροφυγάς επειδή έχεις επιχείρηση. ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΛΕΦΤΗΣ ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΣΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ (Greece=Γραικός *δείτε την έννοια της λέξης). Να είσαι εκβιαστής επειδή είσαι blogger.
Μήπως θα ήταν καλό να καθόμαστε πιο πολλές ώρες μπροστά στον καθρέπτη του σπιτιού μας; Μήπως θα πρέπει να δούμε τον εαυτό μας από άλλη οπτική γωνία; Μήπως θα πρέπει να καταλάβουμε όλοι ότι εμείς είμαστε η κοινωνία και όχι κάποιοι "άλλοι";
Κατηγορούμε τους βουλευτές που διορίζουν με κομματικά κριτήρια, όταν εμείς οι ίδιοι τους ψηφίζουμε μπας και διοριστούμε. Κατηγορούμε τους δημοσίους υπαλλήλους την στιγμή που το "Greek Dream" είναι μια θέση στο δημόσιο. Κατηγορούμε τους δημοσιογράφους οτι να παίρνουν για να διαμορφώσουν την ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΓΝΩΜΗ. Κατηγορούμε τον δικομματισμό που εμείς συντηρούμε χρόνια τώρα. Κατηγορούμε αυτούς που τα "αρπάζουν" όταν ψάχνουμε τρόπο να τα "αρπάξουμε" και μείς.
Και το χειρότερο είναι πως βαθειά μέσα μας το ξέρουμε αλλά αρνούμαστε να το παραδεχθούμε.
Όλοι ανησυχούμε για το περιβάλλον αλλά πετάμε τα σκουπίδια μας στον δρόμο. Όλοι νοιαζόμαστε για τα δάση αλλά πετάμε τα τσιγάρα μας αναμμένα. Όλοι μας νοιαζόμαστε για τα παιδιά του τρίτου κόσμου, αλλά δεν υιοθετούμε από ένα.
Και φυσικά η εύκολη απάντηση: "εγώ θα αλλάξω τον κόσμο;"
Όχι , αλλά μην παραπονιέσαι για τον κόσμο που ζεις, μην γκρινιάζεις όταν δεν μπορείς να προσφέρεις λύσεις, μην κατηγορείς τους άλλους για την ανικανότητα σου.

Απεργία ΔΕΗ-Πόλεμος δημοσιογράφων

 Αρχικά να ξεκαθαρίσω πως δεν είμαι εργαζόμενος της ΔΕΗ και δεν θα σταθώ ιδιαίτερα στους λόγους της απεργίας, στο αν έχουν δίκιο ή άδικο. Θα μείνω όμως στην στάση των διαφόρων μεγάλων καναλιών, ειδικά τώρα που το δικό τους ασφαλιστικό πρόβλημα ΛΥΘΗΚΕ εν μια νυκτί.
Από τις πρωινές εκπομπές εώς τις μεταμεσονύκτιες, βγάζουν τους εκπροσώπους της ΔΕΗ από την μια, και ΟΛΟ τον "στημένο" κόσμο από την άλλη, να κατηγορούν τους συνδικαλιστές της ΔΕΗ για τις διακοπές ρεύματος. Βρίσκουν τις πιο απίθανες περιπτώσεις (ανάπηρο που μένει στον 10ο όροφο πολυκατοικίας, ηλικιωμένους κτλ ) να καταγγέλλουν τους εργαζόμενους στην ΔΕΗ για την ταλαιπωρία που υφίστανται. Η αγανάκτηση των απλών πολιτών είναι δικαιολογημένη και αναμφισβήτητη.
Το θέμα όμως είναι η στάση των "δημοσιογράφων" οι οποίοι στρέφονται με μένος κατά των εργαζομένων της ΔΕΗ. Γιατί άραγε;
Το μόνο όπλο που έχουν οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ είναι να κόβουν το ρεύμα. Όπως οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα να αφήνουν τα σκουπίδια, οι εργαζόμενοι στα λιμάνια να κλείνουν τα λιμάνια κτλ. Το αν ένα αγαθό που μας παρέχουν κάποιοι εργαζόμενοι είναι πιο απαραίτητο από το άλλο ποιος είναι αυτός που θα το κρίνει;
Γιατί για μένα η ενημέρωση είναι το πιο σημαντικό αγαθό. Όταν λοιπόν οι "δημοσιογράφοι" κάνανε την απεργία τους και δεν μου παρείχαν ενημέρωση, εγώ είχα σημαντικό πρόβλημα διαβίωσης. Αυτοί λοιπόν γιατί χρησιμοποιούσαν το μόνο όπλο που είχαν και όλοι οι άλλοι δεν έχουν αυτό το δικαίωμα;
Τέλος ας μας πουν οι δημοσιογράφοι πιο πραγματικά όπλο χρησιμοποίησαν για να πετύχουν τον σκοπό τους; Γιατί το να μην δείχνουν ή να μην γράφουν ειδήσεις δεν νομίζω πως είναι το όπλο τους. Μήπως , λέω μήπως διαβεβαίωσαν ότι θα σταθούν αρωγοί της κυβέρνησης ΚΑΤΑ της απεργίας των "άλλων";
Ας σταματήσουν λοιπόν να κατηγορούν του "άλλους" συνδικαλιστές, και ας κάνουν το λειτούργημα τους ΣΩΣΤΑ και αντικειμενικά. Και όταν θα γίνουμε μια χώρα που χωρίς να κατεβάζουμε τον διακόπτη, θα μπορούμε να συζητάμε και να λύνουμε τα προβλήματα μας, τότε ίσως και οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ να φοράν απλά ένα περιβραχιόνιο ως ένδειξη απεργίας.

Τετάρτη 12 Μαρτίου 2008

Η δημοκρατια των blog.

 Με τον μεγάλο σάλο που ξέσπασε για τα blog, το press-gr κέρδισε πολύ μεγάλη επισκεψιμότητα. Αλλά πολλοί από αυτούς που το επισκέπτονταν και το επισκέπτονται μπήκαν απο περιέργεια για το αν έχει κάτι που να δείχνει πως εκβιάζει πως συκοφαντεί, κάτι μεμπτό τέλος πάντων.
Παρόλο που γενικά είναι ένα από τα blog που διαβάζω , η αλήθεια είναι πως και εγώ το έψαξα λίγο παραπάνω. Άρχισα λοιπόν να βλέπω "άρθρα" και σχόλια που δεν τα είχα διαβάσει ή προσέξει παλιότερα.
Είδα λοιπόν κάποια σχόλια που με έκαναν να σκεφτώ. Είδα λοιπόν κάποιους "ανώνυμους" να βρίζουν κατά τρόπο χυδαίο τον πρωθυπουργό της χώρας .Φυσικά δεν βάζω link ούτε αναπαράγω αυτές τις χυδαιότητες, απλά για λόγους κατανόησης μιλάω για σχόλια περί ομοφυλοφιλίας στην χυδαιότερη μορφή του λόγου κτλ. Παρόμοια σχόλια για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης και ίσως και για άλλους εκπροσώπους του κοινοβουλίου.
Είναι αυτό ελευθερία; Είναι αυτό ελεύθερη έκφραση γνώμης; Μήπως τελικά εμείς οι bloggers αν δεν θέλουμε να μας στερήσουν την ελεύθερη έκφραση λόγου, θα πρέπει να είμαστε πιο προσεχτικοί στο να μην κάνουμε κατάχρηση αυτής της ελευθερίας;
Μήπως δεν έχουν τελείως άδικο που ξεσηκώνονται εναντίον των bloggers;
Θεωρώ ότι το 100% των bloggers είναι σωστοί και προσεχτικοί, και πραγματικά εκφράζουν την άποψη τους μέσα από τα blog. Αλλά ταυτόχρονα δίνουν βήμα και σε ανθρώπους που εκμεταλλεύονται αυτήν την ελευθερία.
Όπως έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες "παν μέτρων άριστων" και ίσως και η ελευθερία των blog να πρέπει να έχει ένα μέτρο. Αν εμείς δεν είμαστε ικανοί να βάλουμε αυτό το μέτρο τότε είμαστε άξιοι της μοίρας μας, και θα πρέπει να αποδεχτούμε να βάλουν άλλοι μέτρο για μας.


 

Bloggs: η νέα μεγάλη απειλή

 Κόπασε λίγο ο θόρυβος γύρω από τα blog. Εν αναμονή βέβαια του νομοσχεδίου που η Ελλάδα σαν μια κορυφαία τεχνολογικά χώρα, με τεχνικά επιτελεία άριστα, με γνώστες του αντικειμένου, θα καταφέρει να νομοθετήσει για τα blog, οταν οι τριτοκοσμικές χώρες όπως η Αμερική και οι άλλες υπανάπτυκτες χώρες της Ευρώπης δεν το κατάφεραν.
Όταν βλέπω αυτές τις γελοιότητες μου έρχεται στο μυαλό μια πολύ πετυχημένη ιστορία-ανέκδοτο, που πέραν του αστείου , δυστυχώς αντικατοπτρίζει την πλήρη πραγματικότητα σ αυτήν την χώρα. Είναι ένα ανέκδοτο που βρίσκει πρακτική εφαρμογή σε όλα τα μεγάλα θέματα: Ασφαλιστικό, επανίδρυση του κράτους, δημόσιος τομέας, αθλητισμός. Το παραθέτω λοιπόν χωρίς άλλα σχόλια:

- Έγινε μια φορά ένας αγώνας κωπηλασίας μεταξύ Ελλάδας και Ιαπωνίας. Κέρδισαν οι Ιάπωνες με χίλια μέτρα διαφορά. Εθνική ήττα και ταπείνωση.
Συνεδριάζει λοιπόν το συμβούλιο αρχηγών, το ΚΥΣΕΑ, οι συνδικαλιστές της ΔΕΗ (επίκαιρο) και γενικά όλα τα συμβούλια της χώρας για να αναλύσουν τα αίτια της ήττας. Το ψάχνουν από δω, το ψάχνουν από κει και βρίσκουν ότι το Ιαπωνικό σκάφος είχε έναν καπετάνιο και εννέα κωπηλάτες, ενώ το ελληνικό είχε εννέα καπετάνιους και έναν μόνο κωπηλάτη. Φτιάχνουν λοιπόν επιτροπές για να μελετήσουν το πρόβλημα και να βρουν λύση. Την δουλειά την παίρνει με απευθείας ανάθεση μια ιδιωτική εταιρεία η οποία εκπονεί το παρακάτω σχέδιο. Η διάρθρωση του ελληνικού πληρώματος θα πρέπει να αλλάξει ως εξής: Ένας καπετάνιος, τέσσερις προϊστάμενοι προσωπικού, τέσσερις τμηματάρχες και ένας κωπηλάτης.
Έρχεται λοιπόν ο καιρός, γίνεται ξανά ο αγώνας, και χάνουμε (έκπληξη) με δυο χιλιάδες μέτρα διαφορά. Ο κωπηλάτης απολύεται, οι τμηματάρχες , οι προϊστάμενοι και ο καπετάνιος παίρνουν πριμ παραγωγικότητας και τώρα εξετάζεται το ενδεχόμενο της αλλαγής σκάφους.

Τα σχόλια δικά σας….